Posts

Showing posts from May, 2020

पराआधुनिक सभ्यता ~ रचनाकाल - २८/११/२०१९

          पराआधुनिक सभ्यता    केही पनि रहने छैन अन्तमा प्रविधिले पराकाष्टा नाघेपछि न रहने छ प्रेम न आत्मीयता न सहानुभूति न संवेदना न सहृदयता न सज्जनता न आँशु न हाँसो न क्रन्दन न घुटन न पच्छाताप न विलाप न बोलि न संस्कार ....... मानवता नै न रहे पछि  के पो बाँकी रहन्छ र ? मानव निर्मित आभाषी संसारमा ! होईन ! रहन्छ नि !! रहन्छ लालचको व्यापारिक 'ब्ल्याक होल' जसमा विलिन हुँनेछन् - मानवीय गुणका सबै झलमल्ल ताराहरू रहन्छ क्रूर हिंसा  रहन्छ निर्मम स्वार्थ रहन्छ घातक एकाकीपन जसलाई भर्न सक्ने छैन अत्याधुनिक कुनै खेलौनाले फरक रहन्न केही  रोबोट र मान्छेमा..... ! आउनेछ 'क्वान्ट्म चीप' जसलाई प्रत्यारोपित गरिएको हुँनेछ मानव नामधारी प्राणीको मस्तिष्कमा अनि चालित हुँनेछ ऊ त्यसैद्वारा यंत्रवत ! अनि ..... जटिल अन्तरजालको भुँवरीमा फँसेपछि यांत्रिक मान्छेले नष्ट गर्नेछ आफैलाई तर ..... आत्महत्या भनिने छैन त्यसलाई !

~कविता~

Image
कविता "कति दिन बाँच्न सक्छ  एउटा मानिस कविता बिना ?" प्रश्न एउटा कविको | उत्तर पाठकको आ-आफ्ने़ै हुन सक्छ तर मैले भनि दिएँ- एक दिन पनि बाँच्न सक्तैन एउटा मान्छे  कविता बिना | घर भित्र छ कहीं न कहीं सम्बन्धहरुमा न्यानो माया  त्यहाँ छ कविता  घर बाहिर कतै छ मित्रता कतै छ मीठो आत्मीयता त्यहाँ छ कविता आकाशमा छन् घाम जून  अनि छ ताराहरुको संसार त्यहाँ छ कविता  कतै हरियाली छ अनि छन् फूलहरू छन् चरा र पुतलीहरू  त्यहाँ कविता छ सुर्योदय छ सुर्यास्त छ संगीतको आरोह र अवरोह छ त्यहाँ छ कविता  हरेक दृश्यमा छ कविता हरेक प्रेममा छ कविता केही सम्बन्धहरूमा छ कविता- र त मान्छे बाँची रहेको हुन्छ | जुन दिन अनुभूत गर्न छोड्छ मान्छेले  यी सबै कुरा अनि संवेदना शून्य हुन्छ  प्रेम-विहीन हुन्छ कविता सकिन्छ उसको जीवनमा तब ऊ मर्छ |