~समय अनि जिजीविषा~ विचारहरूको 'ननस्टप' कुदाई , जस्तै अँध्यारोमा कुद्छ रेल - डक्-डक्.....डक्-डक् ! भावहरू फुत्किन्छन सुत्त सुत्त ! आउँदैनन् मुट्ठीमा | ठम्याउँन नपाई शब्दहरू पछि छोड़िन्छन् अँध्यारोमा झल्याकझुलुक गर्दै ! सुपरफास्ट बुलेट ट्रेन उमेर उड़ेर भेट्न खोज्छ क्षितिज निमेष मै थाहै नपाई | समय आकाशको जून जति जति कुदयो भेट्नलाई भाग्छ पर पर उति उति स्मृतिको तलाउमा उफ्रि रहन्छन् उम्केका ठुला माछाहरू ! जीवनका ती उकाली ओह्रालीहरू थुम्थुम्याउँनु नपाई थाकेर सुतेका रून्चे आशा-अभिलाषाहरू निर्वासित भएका सपनाहरू बाध्यताको तुषारोले डढ़ेका ती कलिला रहरहरू शून्यबाट आरम्भ भएर सबै शून्यमै विलिन हुनेछन् एकदिन | तरै पनि....तरै पनि हरेक कठिन समयमा छेउमा आएर ठिङ्ग उभिन्छ जिजीविषा कुममा धाप मारेर भन्छ म छु त ! नवम्बर १४/ १९१८